Lucas (zonder “G” ja)

Een startende bouwer uit Kampen kreeg benen en voeten vol krampen. Hij stelde verstrooid: "Het lukt me toch nooit die huizen de grond uit te stampen."

Verle'en wekke gung d'r een moal een les op schoel nie' deur. Den meester kon nie' wach'n want zien moe den had wat veur, dus hij mös noar 't ziekenhuus en wij gung'n met zes man met 'n kogelsgaank de schoele uut, op donderjaag'n op 'an. Wi'j waar'n krap 'an de stroate uut of Gait den had a' mot. Hij houw'n d'r iene hiel strabaant de neuse kats kapot. "Ach man," zee hij, "den ke'el den löp hoas' overa' wo'a'k goa. Den döt of ik nie' wies ben en kek mij mangs hellig noa." Gien iene van oons zess'n had d'r d'rec' wat va' venumm'n, ma' Gait was nog niet uut'eproat of 'n ke'el kwam a' weerum. Hij spröng 'm op de nekke en zi'j gung'n zó onderuut dat 't volk doar in de buurte duchtig schrökke van 't geluud. Ma' 't slimste van 't gebeur'n was dat 'e moat'n bi'j zich had. Die kwaam'n op oons o...

  Men leidt al sinds millennia een leven waar ik nabij verheugd ter wereld kwam en vele aardse schoonheid leerde kennen. Er was niet zo veel nodig om te wennen. Groot leefplezier bleek hier een haalbaar streven. Dit rustoord kent geen drukte of gedram. Er zijn er wel, die noemen het hier tam, maar enkel om onnodig wat te jennen. Kortzichtigheid, die duurt hier maar voor even. Kalm gaat het ouderwetse leven door. De nieuwe trends zijn ons te vooruitstrevend. Komt hier, verstarden! Klinkt het niet hoopgevend? Verzamelaars en jagers gingen voor. Ach, laat ook maar... De plaatsen zijn vergeven...

Een lobberfop (een kruising tussen een lobbertang en trijntje fop ) Een oude beer uit Luttenberg hiket niet zo vaak meer zonder erg. Hij klaagt om wat hij heeft bezeerd als hij bij nacht doodmoe kampeert. Dan klinkt een pijnkreet, hard en gul; een hartverscheurend tentgebrul.