Lucas (zonder “G” ja)

Je hoort zo weinig fluiten nog op straat. Er is met al ons klagen geen tijd voor welbehagen. 't Is of een goed humeur niet meer bestaat. Je hoort zo weinig fluiten nog op straat. Je spreekt zo weinig vreemden onderweg. Geen mens laat soms voor even een ander in zijn leven. 't Is of men bangig is voor overleg. Je spreekt zo weinig vreemden onderweg. Wie altijd maar druk in zijn bubbeltje leeft weet nooit of-ie 't beter dan anderen heeft. Meer rijkdom en groter geluk is er niet dan bij wie ook blijdschap bij anderen ziet. Je ziet zo weinig lachen om je heen. Nooit zullen nog gedachten zelfzuchtigheid verzachten. 't Is of men steevast somber wordt alleen. Je ziet zo weinig lachen om je heen. Je merkt zo weinig liefde bij de mens. Men is soms zelfs naar dooien nog modder aan het gooien. 't Is of men slechts zichzelf het beste wenst. Je merkt zo weinig liefde bij de mens. Wie altijd maar druk in zijn bubbeltje leeft weet nooit of-ie 't beter dan anderen heeft. Meer r...

Een handige schipper, die woonde in Goor, kreeg van de instanties het volste vertrouwen om zelf, daar waar nodig, een brug te gaan bouwen. Hij gaf aan dat voorstel gewillig gehoor en nam er na werk zelfs de tijd vaak nog voor. Brug één moest en zou van hem hoe dan ook slagen, dus maakte hij maniakaal lange dagen en ging hij per schip er net aan onderdoor.

Eens in de zoveel tijd verhuist er aldoor een of ander dik boek waarin ik aan het lezen ben van de ene naar de andere vaste plek in huis, vanwaar ik het kan weggrissen, als ik daar zin in heb, om er weer eens wat bladzijden van in me op te nemen. De ene keer is dat boek al snel weer vervangen door een andere, omdat ik het uit heb, en een andere keer kan ik er maar moeilijk doorheen komen en is het exemplaar op een soort verplaatsbaar onderdeel van het interieur gaan lijken. Er is echter ook een categorie dikke boeken die zich doorgaans ergens tussen die twee uitersten bevindt: het James A. Michener-epos. Tot nog toe zijn degene die ik daaruit geselecteerd heb namelijk altijd te boeiend om te laten verstoffen en te veelomvattend om in één ruk te verslinden. Een blik op de oostkust van de Chesapeakebaai, door de ogen van Louis Feuchter ( 1885-1957 ) De focus lag ditmaal op de Chesapeakebaai en met name de oevers van de rivier de Choptank, die als een van de toestromen of aftakkingen van ...

Vrij naar de Ierse 'traditional' ' All for me grog! ' En het gaat weer naar drank! Die fijne, zuiv're drank! Alles gaat weer naar bier of sigaren! Ja, we drinken maar door! Met heel het shantykoor! En we zullen samen menig zee bevaren! Waar is mijn shirt? Mijn afgeleefde shirt? Ach, verruild voor wat bier en sigaren! Maar, nou ja, niet getreurd. Het was geheel verscheurd, dus het shirt was het niet waard nog te bewaren! En het gaat weer naar drank! Die fijne, zuiv're drank! Alles gaat weer naar bier of sigaren! Ja, we drinken maar door! Met heel het shantykoor! En we zullen samen menig zee bevaren! Waar is mijn arm? Mijn haveloze arm? Ach, verruild voor wat bier en sigaren! Maar nu sla ik vast vaak veel vrouwen aan de haak, dus die arm was het niet waard nog te bewaren! En het gaat weer naar drank! Die fijne, zuiv're drank! Alles gaat weer naar bier of sigaren! Ja, we drinken maar door! Met heel het shantykoor! En we zullen samen menig zee bevaren! Waar is m...