Lucas (zonder “G” ja)

Een handige schipper, die woonde in Goor, kreeg van de instanties het volste vertrouwen om zelf, daar waar nodig, een brug te gaan bouwen. Hij gaf aan dat voorstel gewillig gehoor en nam er na werk zelfs de tijd vaak nog voor. Brug één moest en zou van hem hoe dan ook slagen, dus maakte hij maniakaal lange dagen en ging hij per schip er net aan onderdoor.

Eens in de zoveel tijd verhuist er aldoor een of ander dik boek waarin ik aan het lezen ben van de ene naar de andere vaste plek in huis, vanwaar ik het kan weggrissen, als ik daar zin in heb, om er weer eens wat bladzijden van in me op te nemen. De ene keer is dat boek al snel weer vervangen door een andere, omdat ik het uit heb, en een andere keer kan ik er maar moeilijk doorheen komen en is het exemplaar op een soort verplaatsbaar onderdeel van het interieur gaan lijken. Er is echter ook een categorie dikke boeken die zich doorgaans ergens tussen die twee uitersten bevindt: het James A. Michener-epos. Tot nog toe zijn degene die ik daaruit geselecteerd heb namelijk altijd te boeiend om te laten verstoffen en te veelomvattend om in één ruk te verslinden. Een blik op de oostkust van de Chesapeakebaai, door de ogen van Louis Feuchter ( 1885-1957 ) De focus lag ditmaal op de Chesapeakebaai en met name de oevers van de rivier de Choptank, die als een van de toestromen of aftakkingen van ...

Vrij naar de Ierse 'traditional' ' All for me grog! ' En het gaat weer naar drank! Die fijne, zuiv're drank! Alles gaat weer naar bier of sigaren! Ja, we drinken maar door! Met heel het shantykoor! En we zullen samen menig zee bevaren! Waar is mijn shirt? Mijn afgeleefde shirt? Ach, verruild voor wat bier en sigaren! Maar, nou ja, niet getreurd. Het was geheel verscheurd, dus het shirt was het niet waard nog te bewaren! En het gaat weer naar drank! Die fijne, zuiv're drank! Alles gaat weer naar bier of sigaren! Ja, we drinken maar door! Met heel het shantykoor! En we zullen samen menig zee bevaren! Waar is mijn arm? Mijn haveloze arm? Ach, verruild voor wat bier en sigaren! Maar nu sla ik vast vaak veel vrouwen aan de haak, dus die arm was het niet waard nog te bewaren! En het gaat weer naar drank! Die fijne, zuiv're drank! Alles gaat weer naar bier of sigaren! Ja, we drinken maar door! Met heel het shantykoor! En we zullen samen menig zee bevaren! Waar is m...

Hij was in zijn sas aan de kant van het water. Daar kon alles stil zijn en vond hij zijn rust. De zwijgzame visser was toch al geen prater, dus zocht hij zijn heil graag langs kade of kust. Het liefst zat hij fijn aan een bosrand of weide en zonder gezelschap, mooi in de natuur, met enkel een viskoffer strak aan zijn zijde, van tamelijk vroeg tot het nachtelijk uur. Soms koos hij een plek waar zich mensen begaven, al liet men hem meestal wel vredig alleen. Dus zelfs aan een gracht of in zicht van de haven was hij in zijn eentje tevree en sereen. Hij zag soms wel voor zich hoe eenmaal die dame zijn hobby aanschouwde van zeldzaam dichtbij, al was het per toeval en kwam dat met name omdat hij haar trof met zijn haak in haar zij. Waar hij zich daarop voor agressie behoedde, kalmeerde ze hem met een prachtige lach. Het laatste dat hij echter durfde vermoeden, was dat ze getrouwd zouden zijn op een dag. Al was van het voorval nooit letterlijk sprake, "zo voelde het wel," zei hij ri...

Vrij naar Natasha Bedingfields ' Unwritten ' Als ijverig dichter uit Greven beschrijf ik graag snedig mijn leven, maar wat ik ook doe: er mist nog een clou, dus die blijft voor nu ongeschreven.

Soms gaan kleine triviale dingetjes een geheel eigen leven leiden. Zo sprak ik ooit eens mijn vertrouwen uit in Bauke Mollema bij het invullen van een Tour de France-spelletje waarbij de renners die goede uitslagen of klassementen zouden rijden een hoop punten op konden leveren. Het idee bestond tegen die tijd al dat Mollema zijn beste dagen gehad had en hoewel ik dat moeilijk kon ontkennen, was hij in mijn ogen nog wel degelijk een van de twintig beste renners van het peloton – of in elk geval een van de twintig die de meeste punten bijeen zouden vergaren. Of hij daadwerkelijk een van de best scorende renners werd, kan ik me niet heugen, maar wat wel is bijgebleven is dat hij het een stuk beter scoorde dan de concurrent die een collega van me er tegenover plaatste... Een beetje stelligheid kan er zo toe leiden dat je bij het maken van een positieve opmerking voor fan wordt aangezien. En dan is het eigenlijk best wel leuk dat fan-zijn te omarmen. Gelukkig is er in dit geval het bijkome...

Er ligt hier nu al jaren, vrij hoog op en wijdverspreid, een stevig hoopje straatstenen. Waaraan raak ik die kwijt?

Vrij naar Coldplays ' A Sky Full of Stars ' Van Gogh kwam ooit eens met 'De Sterrennacht' en ander werk waarvan ik kan genieten, maar daar die kunsten mij wat kansloos lieten, heb ik me nooit echt kunstenaar geacht. Wel word ik vaak in studio's verwacht: in Hollywood maak ik de rekwisieten, vooral waar men mee knallen kan of schieten, maar goede explosieven, niet te zacht. Nu vliegt hier menig filmster naar de maan. Een bom die barst, men zag het wel van verre, maar niet dat dat zo letterlijk zou gaan. Het zal de filmtoevoer wel gaan versperren, maar ik heb slinks een koude zet gedaan en schilderde mijn eigen 'lucht vol sterren'.

Naar Roger Millers ' Where Have All the Average People Gone? ', vrij vertaald. Deels geïnspireerd door Herman Finkers, met dank aan de Willem Wilmink Dichtwedstrijd 2026 en de daarbij opgelegde dichtregel De mensen in de stad noemen me 'boertje' om hoe ik loop en praat en hoe ik lach. Ze mogen in de stad wel van me lachen, als ik van boeren maar wat stadser mag. De vechters vinden mij een heuse lafaard omdat ik niemand in de rondte drijf. De zachten noemen mij een onruststoker, want als het moet houd ik mijn poot juist stijf. Gek dat ik niet pas. Waar zijn de normale mensen heen? De vromen noemen mij meestal een zondaar, omdat ik voor hen nooit het licht eens zag. Voor anderen ben ik juist weer een preker. Ik doe graag wat me goeddunkt elke dag. Voor rijken ben ik niet meer dan een zwerver die afgeleefd de schrijversmuze dient. De armen zien me liever als een rijke, maar ik houd graag eenieder juist de vriend. Gek dat ik niet pas. Waar zijn de normale mensen heen? Soms,...