Dichtneiging #68 - Vloed
Vrij naar Genesis 6-8 Hoe ik mijn schip, hier in dit slib, ooit nog voor anker moet krijgen. Dat is de vraag, nu hier gestaag spontaan de wateren stijgen. Wacht hier een doop? Of blijft er hoop op lijfsbehoud door een wonder? Komt het nog goed? Of zinkt de moed en gaat ons schip kopje onder? Nu was er geen die zich meteen op deze bootreis verheugde. Het stormt en stort, waardoor het schort aan elke reden tot vreugde. Voor lange tijd is tot mijn spijt niets leuks gebeurd om te vieren. Man, wat een zee. Dit valt niet mee, hier bij die stinkende dieren. Zo’n zondvloed is geen kattenpis. Wat valt dit ons allen tegen. Geen zon die schijnt en maar geen eind aan die voortdurende regen. Het eist zijn tol. Nooit houd je ’t vol. Je loopt jezelf te bedriegen. Ik word hier gek, zo op dit dek en straks zie ik ze nog vliegen! Ach, kijk een raaf, zwartgrijs en gaaf. Vlieg jij maar weg of ik pak je! En daar een duif. Man, wat een kluif! O, nee, het is slechts een takje. Maar dat stuk groen zal hopen d...