Lucas (zonder “G” ja)

Ach, Joost, die ouwe thermisch hooggeleerde, die wijsneus met zijn heteluchtballon, die meende trots dat niemand anders kon wat hij thuis in zijn schuur bepraktiseerde. Zo nu en dan kreeg hij de wind van voren, maar koppig maakte hij zichzelf berucht: hij bracht kordaat zijn vaartuig in de lucht en maakte dat tot zijn ivoren toren. Lang heeft hij zo betweterig gevlogen totdat zijn ware aard naar boven kwam: de waarheid, waarmee hij een loopje nam, liet zien dat hij de wereld had bedrogen. Men trof hem aan. De schrik was groot bij allen: als baksteen was hij door de mand gevallen.

"De notaris bewonderde Madame. Hij keurde haar redeneringen af met zijn aangeleerde begrippen van fatsoen en deugd, maar desondanks bewonderde hij haar." Het uitgangspunt dat dit aan dit boek ten grondslag lag, leende zich op zich voor een interessant verhaal. De immigrerende vrouw, die net als haar man moeilijk kan aarden in haar nieuwe leefomgeving, houdt bij omwonenden de gemoederen voldoende bezig om spraakmakende achtergrondverhalen aan het licht te brengen en een lezer stukje bij beetje meer bekend te laten raken met wat er allemaal gaande is in het roemruchte huis waarin zij met haar twee dochtertjes achterblijft na het overlijden van haar man, de generaal. Maar de uitwerking ervan is niet helemaal zoals ik gedurende de openingsbladzijden begon te hopen. Het herenhuis met de bloementuin - Albert Geudens   ( 1869-1949 ) De hoofdpersoon zelf is 'van lichte zeden', wordt al in de inleidende alinea's gemeld. En voor haar twee dochters voorziet zij naarmate de j...

Op vraag van vele knabbelmaatjes breng ik een boek uit over chips. Verwacht van dat geschrift niets hips. Geen dom gepronk met enkel plaatjes. Ik mijd spul uit de tweede lijn.  Het zal een waardig Lay's-boek zijn.

Er valt wat voor te zeggen dat een vertelwijze of schrijfstijl van even groot belang zijn als het onderwerp, als het gaat om de groots- of meeslependheid van een boek. Toch betrap ik mezelf erop dat bij mij voorkeuren en interesses op gebied van onderwerpen negen van de tien keer de voornaamste reden zijn voor mijn nieuwsgierigheid. Ik zoek een zekere affiniteit met de hoofdpersoon of de setting waar die zich in bevindt en als die niet vanzelfsprekend is, voelt het toch al gauw als een ongewenste sprong in het diepe. Maar goed, zo nu en dan kan zo'n sprong best als een lekker frisse duik gaan aanvoelen.  © herkomst: Simonis & Buunk, Ede, Louis Apol (1850-1936), Winterlandschap Gijs Wilbrinks 'De Beesten' voelde in die zin aanvankelijk wat onwennig, maar werd bij vlagen steeds interessanter om in me op te nemen. In plaats van een gezapige reeks opeenvolgende gebeurtenissen, beraadt Wilbrink zich op sfeerschetsen en plotelementen die gedoseerd en op een weldoordachte volg...

De wereld toont vooral bij zon haar prachten, maar onlangs ging het, na een tijd mooi weer, qua regen plots onstuimig hard tekeer, dus keek ik wat experts nadien verwachtten. Het checken van de weerapp werd een flop. Die stak gewoon een middelvinger op.

  Een keverslak woont in Maassluis  en voelt zich daar bij slakken thuis. Er trof hem voor zijn slechte naam bij kevers volgens hem geen blaam. "Natuurlijk", zei hij, als hij sprak, "heb ik aan alle kevers lak!"

In een steeds langer wordende reeks aan mijn (vaak tijdelijke) interesses of obsessies, mag sinds een tijdje ook 'lokale geschiedenis' worden toegevoegd. Een voorkeur voor wat er hier de afgelopen millennia heeft afgespeeld heb ik vooralsnog echter niet, dus wat schrijverij betreft zijn er allerlei soorten boeken en verslagen die mijn interesse weten te wekken. Qua fictie ging mijn aandacht al gauw uit naar het werk van de auteur Aar van de Werfhorst en met dank aan (de indeling van) een omnibus van zijn hand was het eerste boek waarmee ik kennis heb mogen maken 'De Grote, Stille Knecht'. Een boerderij op het platteland, door Anthonie Jacobus van Wijngaerdt ( 1808-1887) Een goede titel kiezen hoeft niet zo moeilijk te zijn, zo blijkt. Soms kan je er naar aanleiding van de inhoud van een boek haast niet omheen, zou je zeggen, want geen titel dekt beter de lading dan degene die de voorkant van het boekwerk heeft weten te halen. Van begin af aan is het duidelijk dat er één...

  In fruitteeltland was er geen evenknie van Els, die elke oogst strikt registreerde en steeds het aantal en de staat noteerde. Vaak werd dat met haar spelling poëzie. Zo schreef ze eens kortbondig bij de kersen scherpzinnig en vakkundig 'achttien versen'.

Een wijnboer die old school wou gaan heeft laatst zijn schoeisel uitgedaan, is blootsvoets in een teil gaan staan en stampte fier zijn druiven aan. Hij had een journalist gebeld, die naar zijn erf was toegesneld en hem wat vragen heeft gesteld. Het voorval, wijd en zijd beroemd, werd treffend 'persmoment' genoemd.