Lucas (zonder “G” ja)

  In fruitteeltland was er geen evenknie van Els, die elke oogst strikt registreerde en steeds het aantal en de staat noteerde. Vaak werd dat met haar spelling poëzie. Zo schreef ze eens kortbondig bij de kersen scherpzinnig en vakkundig 'achttien versen'.

Een wijnboer die old school wou gaan heeft laatst zijn schoeisel uitgedaan, is blootsvoets in een teil gaan staan en stampte fier zijn druiven aan. Hij had een journalist gebeld, die naar zijn erf was toegesneld en hem wat vragen heeft gesteld. Het voorval, wijd en zijd beroemd, werd treffend 'persmoment' genoemd.

Naar Johanna van Burens 'Woer nen hond al deens veur doon kan', vrij vertaald Wat doet mij het een genoegen dat het nieuws hier is geraakt van de boerenjongen die een waterleiding heeft gemaakt. Water stroomt er van de put naar deel en wei op brute kracht, niet met dank aan schoolgeleerdheid: eigenhandig uitgedacht! Weet je hoe hij leven krijgt in deze zo speciale zaak? Nou, dat doet hij met een motor en die motor kent zijn taak. 't Is zijn Pluto die zeer naarstig springend doordraaft in een rad. Och, wat hebben zij van Pluto zo al een plezier gehad. Als de baas de schop eens stomp heeft en de slijpsteen rondgaan moet of de vrouw de was wil draaien: met die Pluto komt dat goed. En hij lijdt er echt niet onder, heus, hij blijft maar wat graag gaan! Als de baas hem uit zijn hok laat, komt hij er steeds springend aan! Aan benzine of aan olie raakt de baas geen cent meer kwijt, slechts aan botjes en een broodkorst of een pieper op zijn tijd. Misschien had u 't al gelezen, o...

Een vrouw verricht meer schade bij gebrek aan ommezien,  een wapen daarentegen des te minder.  Hij die ze goed verzorgt, en liefheeft bovendien,  ondervindt van deze beide zelden hinder.

't Zöt d'r vast slimmer uut a's ik zol hoop'n. 't Lek' dunkt mij dommer a'k dach'n. A's ik van de rugzeer nie' krom zol loop'n dan leup ik we' krom van 't lach'n.

Het leven als schipper valt niet altijd mee, maar soms is een bootreis niet zo’n slecht idee. De vaten zijn vol, dus de stemming is goed. We krijgen al zuipend spontaan goede moed. En we zuipen samen! Samen op de rivier! Als de rum ons te veel wordt, gaan we over op bier! Als golven ons tarten is ieder pislink, dus vaak starten wij dan vast met het gedrink. We proosten voorzichtig want met onze dorst wordt zelden eens zomaar een druppel gemorst. En we zuipen samen! Samen op de rivier! Als de rum ons te veel wordt, gaan we over op bier! Eerst waren we steeds in de weer op de zee, maar niemand was daar ooit volledig tevree. We hielden de baren maar moeilijk in toom en drijven dus nu op een zoetwaterstroom. En we zuipen samen! Samen op de rivier! Als de rum ons te veel wordt, gaan we over op bier! Ons slopende tempo bracht heel wat teweeg: de blazen zijn vol en de glazen zijn leeg. Dit loopt uit de hand, straks, waar ik ook maar kijk. Nog eventjes en dan begint het gezeik. En we zuipen sa...

Naar Johanna van Burens 'Gedachtenisse', vrij vertaald Nog zien we j'ogen blij en licht, al rimpelde je aangezicht. Je stond steeds als een stijl zo sterk, zelfs zonder krachten voor je werk. Het leven had jou niet verwend. Veel voorspoed heb je niet gekend. Het is nooit voor de wind gegaan. Je was door zorgen aangedaan. En liefdes blij', gelukkig' uur, het was voor jou van korte duur. De dood liet jou al vroeg alleen. Je beet je eenzaam erdoorheen. Je bent zeer ferm ook blijven staan, al deed familie jou wat aan. De striemen door je naaste bloed deed jij teniet met niets dan goeds. Voor jou was rust niet weggelegd en eenmaal heb je 't ons gezegd: "Er komt ooit rust, vrij lang en groot." De rust die kwam, maar met de dood. Toch was er rust ook om je heen. Jouw blik hield ons vaak op de been, gaf ons veel hoop en maakte blij. Bij jou was 't goed, dat wisten wij. Je hield je hart en hand gereed voor ziektes of bij ander leed. Ook speelde jij met kind...

Je hoort zo weinig fluiten nog op straat. Er is met al ons klagen geen tijd voor welbehagen. 't Is of een goed humeur niet meer bestaat. Je hoort zo weinig fluiten nog op straat. Je spreekt zo weinig vreemden onderweg. Geen mens laat soms voor even een ander in zijn leven. 't Is of men bangig is voor overleg. Je spreekt zo weinig vreemden onderweg. Wie altijd maar druk in zijn bubbeltje leeft weet nooit of-ie 't beter dan anderen heeft. Meer rijkdom en groter geluk is er niet dan bij wie ook blijdschap bij anderen ziet. Je ziet zo weinig lachen om je heen. Nooit zullen nog gedachten zelfzuchtigheid verzachten. 't Is of men steevast somber wordt alleen. Je ziet zo weinig lachen om je heen. Je merkt zo weinig liefde bij de mens. Men is soms zelfs naar dooien nog modder aan het gooien. 't Is of men slechts zichzelf het beste wenst. Je merkt zo weinig liefde bij de mens. Wie altijd maar druk in zijn bubbeltje leeft weet nooit of-ie 't beter dan anderen heeft. Meer r...

Een handige schipper, die woonde in Goor, kreeg van de instanties het volste vertrouwen om zelf, daar waar nodig, een brug te gaan bouwen. Hij gaf aan dat voorstel gewillig gehoor en nam er na werk zelfs de tijd vaak nog voor. Brug één moest en zou van hem hoe dan ook slagen, dus maakte hij maniakaal lange dagen en ging hij per schip er net aan onderdoor.