Soms wacht ik tot me een interessante invalshoek te binnen schiet voordat ik begin aan een of ander schrijfseltje. Dan vind ik het leuk als een ware columnist de wereld te beschouwen en doe ik een poging om aan de hand van mijn blik op hetgene rondom mij een zo uniek mogelijk kijkje te geven in het leven zoals ik dat op dat moment ervaar. Het wil hierom wel eens voorkomen dat ik mezelf als doel stel om in een bepaalde context zo'n ongewone invalshoek te vinden, maar het doen van een poging leidt niet per definitie tot succes. Gelukkig is het niet altijd nodig de zaken vanuit een bepaald perspectief te zien om je ervaringen te delen en kan een ervaring op zich genoeg zijn om daar op een overtuigende manier van te getuigen. Dat vermoed en dat hoop ik tenminste. Ik zat maandag 26 mei jongstleden aan het einde van de middag op een bankje voor me uit te kijken, van een bergrug een vallei in. De helft van wat zich in mijn gezichtsveld bevond lag in de schaduw, de andere in de zon. Ikzelf...
Onlangs heb ik een steen verlegd, ergens in een rivier op aarde. Welbewust, omdat het daaraan refererende lied van Bram Vermeulen me te binnen schoot terwijl ik daar zo aan de waterkant gefascineerd stond te zijn. Het oeuvre van de artiest is me nog te veel onbekend terrein om te kunnen stellen dat het een van mijn favoriete Nederlandstalige liedschrijvers is, maar hoe meer ik van hem hoor, des te groter ik de kans acht dat dat binnen niet al te lange tijd het geval zal zijn. En dat hij zijn creativiteit niet enkel voor het schrijven van liederen gebruikt, mocht me afgelopen week duidelijk worden uit een televisieregistratie waarin hij zijn kijk op ons oorsprongverhaal uit de doeken deed. Vertelplaat waarbij Bram Vermeulen zijn verhaal doet in 'In den Beginne' Verhalen hebben sinds mensenheugenis een belangrijke rol gespeeld in onze levens. Elk van ons groeit er mee op en raakt al van jongs af aan bekend met de kracht die ze kunnen hebben. Geïntrigeerd kunnen we ze lezen, erna...
Er zijn van die legendes die een eigen leven zijn gaan leiden waar je 'u' tegen zegt. Waarbij de grens tussen feit en fictie nauwelijks te herleiden is en slechts wat basisgegevens nog buiten kijf staan. Waar niet alleen over in het wilde weg werd en wordt gespeculeerd, maar ook na verloop van tijd allerlei romantische of dramatische aspecten mee worden geassocieerd. Zo gingen er bijvoorbeeld vele unieke gedachtes de vrije loop naar aanleiding van het noodlottige voorval dat een eind bracht aan het leven van George Armstrong Custer. The Custer Fight - Charles Marion Russell (1903) Nu is er een scala aan boeken dat kan worden geraadpleegd om een beter beeld te krijgen van wat zich die bewuste zomerdag precies heeft plaatsgevonden, maar de kunst is om een auteur te vinden die al dat soort bronnen heeft weten te verwerken in een samenvattend geschrift dat de algemene lading weet te dekken. In dit geval toont Evan S. Connell zich op dat gebied een gegadigde, want hij wist iets meer...
Naar The Turnpike Troubadours' 'Whole Damn Town' , vrij vertaald Ik kan goan zoep'n to'k d'r bij goa ligg'n. Ik kan de hiele nacht wa' varssies zing'n. Maar daags wee'k nie' meer wa'k möt doe'. Het hiele dorp's verliefd op oe. En de lichies braandt hier öm de stee. 't Is hier in de buurt ien groot café. Met dauw in 't hoar doe'j d'oog'n toe. Het hiele dorp's verliefd op oe. Het hiele dorp's verliefd op oe. Alle boer'n bint weer bij mekaar, en 't gekk'nvolk met hun gitaar. Zie weet da'w uut mekaar bint noe. Het hiele dorp's verliefd op oe. De muziek ku'j' an de stroat nog hör'n en 't lawaai döt hoast de boksen scheur'n. Iederiene zingt dezölfde blues. Het hiele dorp's verliefd op oe. Het hiele dorp's verliefd op oe. O, oen favoriete spiekerboks en al die martini's 'on the rocks'. Ik herinner ze ma'r al te goed. Het hiele dorp...
Af en toe kijk ik met veel plezier een film of serie en zo nu en dan ga ik graag op in een of ander boek, maar geen van mijn favoriete (lijstjeswaardige) hobby's of activiteiten houdt me zo bezig als het luisteren naar muziek. Een obsessie zou ik het niet hoeven noemen, maar ik moet wel zeggen dat ik, toen ik in de gaten kreeg dat ik bijna 100 albums geluisterd (en beoordeeld/gewaardeerd) had die het (bijna) afgelopen jaar zijn uitgekomen, nog wel even wat interessant materiaal heb opgezocht om dat mooie ronde aantal te bereiken. Dat wil overigens niet zeggen dat kwantiteit voorrang kreeg op kwaliteit, want ik beschouw een album pas als fatsoenlijk beluisterd wanneer ik 'm toch zeker zo'n drie keer heb aangehoord, en als er een tegenvaller tussen zit heb ik er doorgaans niet bijster veel belang bij daar nog een paar keer vaker naar te luisteren. Omdat het zo mooi uitkwam dat ik precies een honderdtal albums beluisterd heb, kon ik het niet laten daar ook nog wat statistiekj...
Reacties
Een reactie posten