Soms wacht ik tot me een interessante invalshoek te binnen schiet voordat ik begin aan een of ander schrijfseltje. Dan vind ik het leuk als een ware columnist de wereld te beschouwen en doe ik een poging om aan de hand van mijn blik op hetgene rondom mij een zo uniek mogelijk kijkje te geven in het leven zoals ik dat op dat moment ervaar. Het wil hierom wel eens voorkomen dat ik mezelf als doel stel om in een bepaalde context zo'n ongewone invalshoek te vinden, maar het doen van een poging leidt niet per definitie tot succes. Gelukkig is het niet altijd nodig de zaken vanuit een bepaald perspectief te zien om je ervaringen te delen en kan een ervaring op zich genoeg zijn om daar op een overtuigende manier van te getuigen. Dat vermoed en dat hoop ik tenminste. Ik zat maandag 26 mei jongstleden aan het einde van de middag op een bankje voor me uit te kijken, van een bergrug een vallei in. De helft van wat zich in mijn gezichtsveld bevond lag in de schaduw, de andere in de zon. Ikzelf...
Een wortelduizendpoot uit Oss was door zijn eigenheid de klos. Hij had vaak één te wijde schoen, maar kon daar nooit zo veel aan doen. Bij aankoop nam hij steeds weer waar: net iets te veel, die zestien paar.
Een oude boekenwurm uit Baal bleek onvoorstelbaar muzikaal. "Al wat ik over liedkunst las kwam mij", zo zei hij, "goed van pas. Een nieuwe stap lijkt mij nu fijn: ik zou graag eens een oorwurm zijn!"
Wie de ene na de andere plaat opzet, hoort gedurende een jaar nogal wat nummers voorbijkomen. Noem het 'liedjes', wat mij betreft, 'songs', 'singles' of 'versjes/varssies', zoals ik ze zelf vaak geneigd ben te noemen. Hoe je ze ook noemt, er zitten er vaak wel een aantal tussen waar je geen genoeg van kan krijgen. En ook het afgelopen jaar was dat weer het geval. Dat was om de meest uiteenlopende specifieke redenen (en die laat ik daarom niet zomaar onbenoemd), maar vaak gewoon omdat zo'n nummer bepaalde gevoelens bij me opriep, soms van pure blijheid, meestal van empathie. Op basis van het aantal albums dat ik in 2025 heb beluisterd heb ik voor de aardigheid het redelijk goed met het hoofd te voltooien rekensommetje gemaakt dat een indicatie geeft van het aantal nummers dat ik voorbij heb horen komen. Me dunkt dat ik laag aanhoudt als ik stel dat een album vandaag de dag gemiddeld zo'n tien nummers herbergt, dus dan zou dat betekenen dat ik het...
Het zou me als zovelen prachtig lijken van oost naar west door de VS te gaan, te trekken met een lange karavaan tot waar de vele ‘Rocky Mountains’ prijken. Toch lijkt me dat onnodig veel geploeter, dus doe ik het wel op m’n spelcomputer.
Reacties
Een reactie posten