De begrippen 'Country' & 'Western' zijn al lange tijd niet meer per definitie samengesmolten, laat staan onafscheidelijk, maar ze staan nog wel voor de twee genres die ik als mijn favoriete beschouw; de eerste als het gaat om muziek, de tweede voor wat betreft beeld en geschrift. Het lijkt me geen vreemde wens bij je favoriete genres op de hoogte zijn van het beste wat daarbinnen te vinden valt. Op gebied van muziek streef ik er daarom naar de 100 beste countryalbums eens goed te (her)beluisteren. Rolling Stone heeft hiervoor een mooie geschikte lijst samengesteld en vandaag staat nummer 99 daaruit in de spotlight. #99 - Kitty Wells' Country Hit Parade (1956) - 8,7 /10,0 De artiest Ellen Muriel Deason, beter bekend als Kitty Wells , werd geboren op 30 augustus 1919 te Nasvhille, Tennessee. 'Een mooie plek om op te groeien tot muzikant of artiest', zou je zeggen, en dat is dan ook wat in haar geval gebeurde. De familie waarin ze opgroeide spe...
Wie de ene na de andere plaat opzet, hoort gedurende een jaar nogal wat nummers voorbijkomen. Noem het 'liedjes', wat mij betreft, 'songs', 'singles' of 'versjes/varssies', zoals ik ze zelf vaak geneigd ben te noemen. Hoe je ze ook noemt, er zitten er vaak wel een aantal tussen waar je geen genoeg van kan krijgen. En ook het afgelopen jaar was dat weer het geval. Dat was om de meest uiteenlopende specifieke redenen (en die laat ik daarom niet zomaar onbenoemd), maar vaak gewoon omdat zo'n nummer bepaalde gevoelens bij me opriep, soms van pure blijheid, meestal van empathie. Op basis van het aantal albums dat ik in 2025 heb beluisterd heb ik voor de aardigheid het redelijk goed met het hoofd te voltooien rekensommetje gemaakt dat een indicatie geeft van het aantal nummers dat ik voorbij heb horen komen. Me dunkt dat ik laag aanhoudt als ik stel dat een album vandaag de dag gemiddeld zo'n tien nummers herbergt, dus dan zou dat betekenen dat ik het...
In januari vroor het in mijn tenen. In februari deed mijn oogkas pijn. In maart verscheen er uitslag op mijn benen. April bleek voor mijn oor niet best te zijn. In mei begon mijn ellenboog te jeuken. In juni voelde ik mijn ruggengraat. In juli gleed ik uit in onze keuken. Augustus was een ramp voor mijn prostaat. September zorgde voor verzwakte darmen. Oktober deed mijn middenrif geen goed. November bracht een schram op beide armen. December was een maand vol pus en bloed. Nu ben ik niet van nodeloze reuring, maar wachtte mij sinds lange tijd een keuring. De dokter zei meteen bij binnentreden: "Dat is zo al met al een jaar geleden."
Naar een idee van Marc Nochem, voor de Willem Wilmink Dichtwedstrijd 2023 Zijn dierbaren jou plots vroegtijdig ontvallen met 't gros van je jaren juist nog voor de boeg? Besef dat geen leed je compleet zal vergallen. Wees welkom hier, er is plek genoeg. Brengt treurnis 't gemoed in mistroostige sferen en zit het je dwars hoe de stemming omsloeg? Wat slinkse demonen ook mogen beweren: wees welkom hier, er is plek genoeg. Voelde 't recent alsof elke deur dichtging en elk raam waardoor jij wilde kijken besloeg? Verdrijf die belemm'ring en teist'rend' ontbering. Wees welkom hier, er is plek genoeg. Komt voor 't gevoel maar voortdurend geen einde aan al de ellende die jij reeds verdroeg? Al voelt het of plots'ling 't genoegen verkwijnde: wees welkom hier, er is plek genoeg. Is 't genot dat centraal stond bij liefhebberijen vervallen tot sleur of in zielloos gezwoeg? Valt aan barre tijden geen einde te breien? Wees welkom hier, er is plek genoeg. Doo...
Je vond het eerst wel leuk wanneer we samen dingen deden en ik je mee bleef nemen naar de allervreemdste steden, omdat in zo'n geval daar weer eens iets viel te beleven waarvoor ik haast bereid was om een vinger af te geven. Met name de concerten vielen aardig bij ons beiden en pretparken die bleken soms nog leuker dan ze zeiden. Een hele middag wandelen was doorgaans een genot en alles in theaters ging van leukigheid te vlot. Maar écht op één lijn hebben we tot nog toe nooit gezeten, zo gaf je mij onlangs daar in dat reuzenrad te weten. Je huilde, dus ik dacht: 'je hebt vast iets onder de leden'. Toch maakte heel iets anders jou wat sip en ontevreden. Ik zocht almaar naar tripjes die we nooit vergeten zouden, omdat je zo ontzettend veel van uitjes zei te houden. Ik dacht je te begrijpen maar besef na jaren pas dat jij toen je dat zei patat speciaal aan 't eten was. Dit wetende heb ik voor jou dus uien meegenomen, die vast zeer prominent in veel recepten te...
Reacties
Een reactie posten