Onwillekeurig Gemijmer #2 - Ongelijkheid

Hoe gelukkig is de kunstenaar die
door de geprivilegieerde situatie 
waarin hij verkerende is
ten onder gaat aan inspiratieloosheid?

Hoe armzalig de dakloze die 
in 't alledaagse dingen ziet
die hij prijzenswaardig
weet te achten?

Hoe saai dan degene die, 
arm noch rijk, verheugd noch depressief, 
is veroordeeld tot de gezapige constante 
van diens onbewogen leven?

Reacties

Een reactie posten

Andere schrijfsels

James A. Michener - Chesapeake

Afbeelding
Eens in de zoveel tijd verhuist er aldoor een of ander dik boek waarin ik aan het lezen ben van de ene naar de andere vaste plek in huis, vanwaar ik het kan weggrissen, als ik daar zin in heb, om er weer eens wat bladzijden van in me op te nemen. De ene keer is dat boek al snel weer vervangen door een andere, omdat ik het uit heb, en een andere keer kan ik er maar moeilijk doorheen komen en is het exemplaar op een soort verplaatsbaar onderdeel van het interieur gaan lijken. Er is echter ook een categorie dikke boeken die zich doorgaans ergens tussen die twee uitersten bevindt: het James A. Michener-epos. Tot nog toe zijn degene die ik daaruit geselecteerd heb namelijk altijd te boeiend om te laten verstoffen en te veelomvattend om in één ruk te verslinden. Een blik op de oostkust van de Chesapeakebaai, door de ogen van Louis Feuchter ( 1885-1957 ) De focus lag ditmaal op de Chesapeakebaai en met name de oevers van de rivier de Choptank, die als een van de toestromen of aftakkingen van ...
Meer lezen

Dichtneiging #49 - Onsterf'lijke vrijheid

Afbeelding
Vrij naar John Muir In onze meest aangrijpende momenten doet de natuur iets religieus ontwaren. De wereld toont haar kerk'lijke accenten en bergen vormen waardige altaren. Besneeuwde toppen kilometers verder zijn met de lucht rondom geheel verzadigd. Naïef en onverschillig is de herder die stil negeert dat beeld zo begenadigd. Slechts hij kan vragen waarom God iets maakte, alsof het voor de mensen moet fungeren. Slechts hij is het die zo geheel verzaakte te zien dat iets zichzelf dient of kan eren. Onwetendheid berooft hem van de prachten die vindbaar zijn rondom hem zonder zoeken, hem toeschijnen in vele held're nachten, te zien zijn meermaals daags in alle hoeken. Gezelschap van de planten en de dieren, zo weids en onontkoombaar veel aanwezig, weet steeds natuurbeleving groots te sieren en houdt veel blije harten blijvend bezig. Soms kan het leven kort noch lang gaan lijken, ervaar je van een boom of ster nabijheid en voel je praktisch nauw'lijks tijd verstrijken. Onsterf...
Meer lezen

Dichtneiging #47 - Dubio

Afbeelding
De keuze voor een man is geen gewone. Op twee voorname broeders viel mijn oog. Kies ik de wat robuuste of de schone? Elk van de twee atleten acht ik hoog. Met Albus zit ik - lijkt me - wel gebakken. Die oogt in veel het beste van ons land. Waar Quint juist meer mijn sympathie kan pakken, zo almaar in die trieste lappenmand... Hij brak al eens een voet, nu beide armen. Ik denk aan hem nu ik half slapend lig. Toch kan ook Albus vaak mijn hart verwarmen. Ach, misschien spreek het ook wel weer voor zich. Waar Quint veel tegens heeft, heeft Albus voors: die breekt ook wel eens wat, maar slechts records.
Meer lezen