Dichtneiging #55 - Tijdsgeest

Je hoort zo weinig fluiten nog op straat.
Er is met al ons klagen
geen tijd voor welbehagen.
't Is of een goed humeur niet meer bestaat.
Je hoort zo weinig fluiten nog op straat.

Je spreekt zo weinig vreemden onderweg.
Geen mens laat soms voor even
een ander in zijn leven.
't Is of men bangig is voor overleg.
Je spreekt zo weinig vreemden onderweg.

Wie altijd maar druk in zijn bubbeltje leeft
weet nooit of-ie 't beter dan anderen heeft.
Meer rijkdom en groter geluk is er niet
dan bij wie ook blijdschap bij anderen ziet.

Je ziet zo weinig lachen om je heen.
Nooit zullen nog gedachten
zelfzuchtigheid verzachten.
't Is of men steevast somber wordt alleen.
Je ziet zo weinig lachen om je heen.

Je merkt zo weinig liefde bij de mens.
Men is soms zelfs naar dooien
nog modder aan het gooien.
't Is of men slechts zichzelf het beste wenst.
Je merkt zo weinig liefde bij de mens.

Wie altijd maar druk in zijn bubbeltje leeft
weet nooit of-ie 't beter dan anderen heeft.
Meer rijkdom en groter geluk is er niet
dan bij wie ook blijdschap bij anderen ziet.

Het is een overtuiging die ik elk wel uit wil leggen,
maar geen heeft nog de tijd om mij eens iets te laten zeggen.
Ik denk steeds weer: raakt ieder maar bekend met dit idee,
maar merk dan op: ik doe er zelf vaak even goed aan mee

Wie altijd maar druk in zijn bubbeltje leeft
weet nooit of-ie 't beter dan anderen heeft.
Meer rijkdom en groter geluk is er niet
dan bij wie ook blijdschap bij anderen ziet.

Meer rijkdom en groter geluk is er niet
dan bij wie ook blijdschap bij anderen ziet.

Reacties

Een reactie posten

Andere schrijfsels

James A. Michener - Chesapeake

Afbeelding
Eens in de zoveel tijd verhuist er aldoor een of ander dik boek waarin ik aan het lezen ben van de ene naar de andere vaste plek in huis, vanwaar ik het kan weggrissen, als ik daar zin in heb, om er weer eens wat bladzijden van in me op te nemen. De ene keer is dat boek al snel weer vervangen door een andere, omdat ik het uit heb, en een andere keer kan ik er maar moeilijk doorheen komen en is het exemplaar op een soort verplaatsbaar onderdeel van het interieur gaan lijken. Er is echter ook een categorie dikke boeken die zich doorgaans ergens tussen die twee uitersten bevindt: het James A. Michener-epos. Tot nog toe zijn degene die ik daaruit geselecteerd heb namelijk altijd te boeiend om te laten verstoffen en te veelomvattend om in één ruk te verslinden. Een blik op de oostkust van de Chesapeakebaai, door de ogen van Louis Feuchter ( 1885-1957 ) De focus lag ditmaal op de Chesapeakebaai en met name de oevers van de rivier de Choptank, die als een van de toestromen of aftakkingen van ...
Meer lezen

Dichtneiging #49 - Onsterf'lijke vrijheid

Afbeelding
Vrij naar John Muir In onze meest aangrijpende momenten doet de natuur iets religieus ontwaren. De wereld toont haar kerk'lijke accenten en bergen vormen waardige altaren. Besneeuwde toppen kilometers verder zijn met de lucht rondom geheel verzadigd. Naïef en onverschillig is de herder die stil negeert dat beeld zo begenadigd. Slechts hij kan vragen waarom God iets maakte, alsof het voor de mensen moet fungeren. Slechts hij is het die zo geheel verzaakte te zien dat iets zichzelf dient of kan eren. Onwetendheid berooft hem van de prachten die vindbaar zijn rondom hem zonder zoeken, hem toeschijnen in vele held're nachten, te zien zijn meermaals daags in alle hoeken. Gezelschap van de planten en de dieren, zo weids en onontkoombaar veel aanwezig, weet steeds natuurbeleving groots te sieren en houdt veel blije harten blijvend bezig. Soms kan het leven kort noch lang gaan lijken, ervaar je van een boom of ster nabijheid en voel je praktisch nauw'lijks tijd verstrijken. Onsterf...
Meer lezen

Dichtneiging #47 - Dubio

Afbeelding
De keuze voor een man is geen gewone. Op twee voorname broeders viel mijn oog. Kies ik de wat robuuste of de schone? Elk van de twee atleten acht ik hoog. Met Albus zit ik - lijkt me - wel gebakken. Die oogt in veel het beste van ons land. Waar Quint juist meer mijn sympathie kan pakken, zo almaar in die trieste lappenmand... Hij brak al eens een voet, nu beide armen. Ik denk aan hem nu ik half slapend lig. Toch kan ook Albus vaak mijn hart verwarmen. Ach, misschien spreek het ook wel weer voor zich. Waar Quint veel tegens heeft, heeft Albus voors: die breekt ook wel eens wat, maar slechts records.
Meer lezen

Onvergetelijk

Afbeelding
Soms gaan kleine triviale dingetjes een geheel eigen leven leiden. Zo sprak ik ooit eens mijn vertrouwen uit in Bauke Mollema bij het invullen van een Tour de France-spelletje waarbij de renners die goede uitslagen of klassementen zouden rijden een hoop punten op konden leveren. Het idee bestond tegen die tijd al dat Mollema zijn beste dagen gehad had en hoewel ik dat moeilijk kon ontkennen, was hij in mijn ogen nog wel degelijk een van de twintig beste renners van het peloton – of in elk geval een van de twintig die de meeste punten bijeen zouden vergaren. Of hij daadwerkelijk een van de best scorende renners werd, kan ik me niet heugen, maar wat wel is bijgebleven is dat hij het een stuk beter scoorde dan de concurrent die een collega van me er tegenover plaatste... Een beetje stelligheid kan er zo toe leiden dat je bij het maken van een positieve opmerking voor fan wordt aangezien. En dan is het eigenlijk best wel leuk dat fan-zijn te omarmen. Gelukkig is er in dit geval het bijkome...
Meer lezen