Lucas (zonder “G” ja)

De status die hij had was vrij bijzonder, niet standaard als je lang voortvluchtig bent, maar door zijn charme werd hij erg bekend, dus voelt zijn faam niet eens echt als een wonder. Ooit had men graag de crimineel gevangen, hem stevig bij zijn boevenkraag gevat en lang had men vergeefs de kans gehad, maar velen zijn iets anders gaan verlangen. Nu hij wellicht al schuilend ligt te pitten wordt voor de man een standbeeld opgericht, waarmee hij straks van steen dus ergens ligt of statig op een sokkel komt te zitten. Men zal de kunstenaar het toevertrouwen. Die zal hem tot besluit wel staande houwen.

Met heimwee denk ik aan de open vlakte waarop je op een doorsnee zomerdag vanuit het niets mijn volle aandacht pakte. Daar waar ik voor het eerst jouw passen zag en lang naar je gedartel heb staan staren bracht jij mijn ziel tot smelten met je lach. Mijn bonkend hart kwam niet meer tot bedaren. Verliefdheid steeg me danig naar de kop. Je bracht een eind aan depressieve jaren. Al raakte de relatie in het slop en heb ik toen je hart nooit echt gestolen; nog altijd duik je in gedachten op. Ik voel ons zo weer daar al dansend dolen, de takjes en het gras onder de zolen. Geïnspireerd door  Colter Walls 'Prairie Evening/Sagebrush Waltz'

Zo'n dagje zaalvoetbal was geinig en kwam de teamgeest goed van pas. Alleen aan André had je weinig, omdat-ie buitenspeler was.

Theodore Roosevelt als ‘Badlands’-jager.  Gefotografeerd door George Grantham Baine in 1885 in New York. Omdat de beer haar jong nog altijd zoogde schoot ik de kleine welp niet zomaar neer. Men ging daarop onnodig hard tekeer alsof dat was omdat het schattig oogde. Al schoot ik later stoer op menig buffel, men kent me nu alleen nog van de knuffel. 

Buccaroos - Charles M. Russell (1902) Eerst ben je op een slagveld aanbeland en kort daarop wat vee aan het vergaren  of naar Comanche-meisjes aan het staren. Weer later rijd je langs de waterkant. Steeds droom je er weer een ervaring bij, verdwijnend in een Russell-schilderij.

Het zou me als zovelen prachtig lijken van oost naar west door de VS te gaan, te trekken met een lange karavaan tot waar de vele ‘Rocky Mountains’ prijken. Toch lijkt me dat onnodig veel geploeter, dus doe ik het wel op m’n spelcomputer.

  Wanneer je driftig zoekt naar de ultieme Dylan-plaat, die past bij wat je bezighoudt aan politieke winden of juist beschrijft wat in je raast door een van je beminden, bestaat de kans dat plots een storm vol aarzeling ontstaat en rijst de vraag: valt in rumoer een favoriet te vinden? Wellicht volgt er een antwoord als de wind eens liggen gaat.

Vandaag zat het meteen weer tegen, het water droop nog door mijn jas. Ik kreeg geen voorrang waar de regen toch echt van links gekomen was.

Het was niet voor het eerst dat hun beroepsgroep slinkend leek, want de hoeveelheid post werd onderhand behoorlijk klein. Nu stelde men zelfs vast dat in de afgelopen week meer postbodes dan brieven echt bezorgd bleken te zijn.

Een leuke nagelsticker deed een vrouw soms uit haar dak gaan. Aan haar was dat niet echt besteed; ze had 'r doorgaans lak aan.