Onnozeliteit#70 - Zorgwekkend
De thuiszorg had haar weer bijtijds op doen staan,
waarop ze, als vaker, zich ruw uiten zou:
"Wat is het weer vroeg, zeg. Wat doe je me aan?"
"Tsja," zei de verzorgster, "uw kleren, mevrouw."
Dichtneiging #53 - Liefhebberij
Hij was in zijn sas aan de kant van het water. Daar kon alles stil zijn en vond hij zijn rust. De zwijgzame visser was toch al geen prater, dus zocht hij zijn heil graag langs kade of kust. Het liefst zat hij fijn aan een bosrand of weide en zonder gezelschap, mooi in de natuur, met enkel een viskoffer strak aan zijn zijde, van tamelijk vroeg tot het nachtelijk uur. Soms koos hij een plek waar zich mensen begaven, al liet men hem meestal wel vredig alleen. Dus zelfs aan een gracht of in zicht van de haven was hij in zijn eentje tevree en sereen. Hij zag soms wel voor zich hoe eenmaal die dame zijn hobby aanschouwde van zeldzaam dichtbij, al was het per toeval en kwam dat met name omdat hij haar trof met zijn haak in haar zij. Waar hij zich daarop voor agressie behoedde, kalmeerde ze hem met een prachtige lach. Het laatste dat hij echter durfde vermoeden, was dat ze getrouwd zouden zijn op een dag. Al was van het voorval nooit letterlijk sprake, "zo voelde het wel," zei hij ri...
.jpg)
Reacties
Een reactie posten