Onnozeliteit #95 - Wijnteelt

Een wijnboer die old school wou gaan
heeft laatst zijn schoeisel uitgedaan,
is blootsvoets in een teil gaan staan
en stampte fier zijn druiven aan.

Hij had een journalist gebeld,
die naar zijn erf was toegesneld
en hem wat vragen heeft gesteld.

Het voorval, wijd en zijd beroemd,
werd treffend 'persmoment' genoemd.

Reacties

Een reactie posten

Andere schrijfsels

Glad ijs

Afbeelding
Onlangs heb ik een steen verlegd, ergens in een rivier op aarde. Welbewust, omdat het daaraan refererende lied van Bram Vermeulen me te binnen schoot terwijl ik daar zo aan de waterkant gefascineerd stond te zijn. Het oeuvre van de artiest is me nog te veel onbekend terrein om te kunnen stellen dat het een van mijn favoriete Nederlandstalige liedschrijvers is, maar hoe meer ik van hem hoor, des te groter ik de kans acht dat dat binnen niet al te lange tijd het geval zal zijn. En dat hij zijn creativiteit niet enkel voor het schrijven van liederen gebruikt, mocht me afgelopen week duidelijk worden uit een televisieregistratie waarin hij zijn kijk op ons oorsprongverhaal uit de doeken deed. Vertelplaat waarbij Bram Vermeulen zijn verhaal doet in 'In den Beginne' Verhalen hebben sinds mensenheugenis een belangrijke rol gespeeld in onze levens. Elk van ons groeit er mee op en raakt al van jongs af aan bekend met de kracht die ze kunnen hebben. Geïntrigeerd kunnen we ze lezen, erna...
Meer lezen

Het is maar een spelletje

Afbeelding
'Het is maar een spelletje.' Zo klinkt de universele relativerende kreet gericht aan menig speldeelnemer die net even wat meer emotie toont dan in het betreffende geval normaal wordt geacht. Men wil er vaak onnodig lijkende frustratie enigszins mee in de kiem smoren, indien het mogelijk is, of een onbegrijpelijke mate van beleving in toom houden en temperen. Meestal is het een uiting van onbegrip, afkomstig van een persoon die het spel in kwestie niet of nauwelijks een warm hart toedraagt en over het algemeen sowieso niet in staat is enige vorm of gradatie van ernst te rijmen met het woord 'spelen'. Het wordt anders als een speler zelf degene is die een bepaalde houvast moet zoeken in het betreffende relativerende zinnetje. Als-ie zichzelf begint af te vragen of-ie datgene waarmee hij aan de gang is niet te serieus neemt. En of-ie er niet te veel in opgaat; het geheel misschien wat belangrijker aan het maken is dan gezond voor hem is. Als-ie zichzelf er herhaaldelijk va...
Meer lezen

Dichtneiging #29 - Charles Marion

Afbeelding
Buccaroos - Charles M. Russell (1902) Eerst ben je op een slagveld aanbeland en kort daarop wat vee aan het vergaren  of naar Comanche-meisjes aan het staren. Weer later rijd je langs de waterkant. Steeds droom je er weer een ervaring bij, verdwijnend in een Russell-schilderij.
Meer lezen

Bert Wagendorp - Phoenix. De Memoires van Abel Sikkink

Afbeelding
De negentiende eeuw heb ik altijd bovenmatig interessant gevonden, als setting voor zowel historische gebeurtenissen als fictieve verhalen. Zeker voor de Verenigde Staten, die pas kort voor die eeuw ontstaan waren, gaat het om 100 jaar waar ze moeilijk zonder hadden gekund en er is dan ook een hoop gezegd en geschreven over die tijd. Nu dus ook door Bert Wagendorp, die de scheidslijn tussen feit en fictie in dezen eveneens niet onnodig belangrijk maakt als hij het verhaal uit de doeken doet over het leven van een jonge, uit Winterswijk afkomstige migrant.  Het noodlot van de Phoenix als geschilderd door  William J. Koeplin. Dit eerste deel van de zogenaamde memoires bestaat uit korte hoofdstukjes, waarin zelden overdreven ver van de kern wordt afgeweken en vrij kort en helder verslag wordt gedaan. Toch houdt dat niet per se in dat veel aspecten uit het leven worden overgeslagen, want de jonge jaren worden stapsgewijs besproken zonder dat daarbij 'persoonsvormende' gebeurteniss...
Meer lezen