Bij mijn verhuizing (foto: Stefan Lok ) Verheugd ben ik alhier waar alles is zoals het hoort, waar zelden een minuut me eens wat minder kon bekoren, waar iedereen zijn ding kan doen, vrijuit en ongestoord, waar men om elke hoek nog steeds begroetingen kan horen, waar iemand haast een steen voorbij gooit met een ferme worp, waar geen van de bewoners nog aan zelfspot bij moet leren, waar buren bijna wonen aan de and’re kant van ’t dorp, waar wie er ooit vandaan kwam meer dan eens weer terug wil keren, waar men zich lekker uiten blijft in snedig dialect, waar nuchterheid de norm is sinds al lang vervlogen dagen, waar nergens maar een straatbeeld is dat een'ge weerzin wekt, waar überhaupt al tijden weinig reden is tot klagen, waar geen gauw iets zo groot maakt dat het tot verdeling leidt, waar ieder in zijn waarde blijft, wie hij ook moge wezen, waar rust heerst als voorheen, al sinds ons land weer werd bevrijd, waar niemand ongewenst een ander bot de les zal lezen, waar stil een plaa...
Soms wacht ik tot me een interessante invalshoek te binnen schiet voordat ik begin aan een of ander schrijfseltje. Dan vind ik het leuk als een ware columnist de wereld te beschouwen en doe ik een poging om aan de hand van mijn blik op hetgene rondom mij een zo uniek mogelijk kijkje te geven in het leven zoals ik dat op dat moment ervaar. Het wil hierom wel eens voorkomen dat ik mezelf als doel stel om in een bepaalde context zo'n ongewone invalshoek te vinden, maar het doen van een poging leidt niet per definitie tot succes. Gelukkig is het niet altijd nodig de zaken vanuit een bepaald perspectief te zien om je ervaringen te delen en kan een ervaring op zich genoeg zijn om daar op een overtuigende manier van te getuigen. Dat vermoed en dat hoop ik tenminste. Ik zat maandag 26 mei jongstleden aan het einde van de middag op een bankje voor me uit te kijken, van een bergrug een vallei in. De helft van wat zich in mijn gezichtsveld bevond lag in de schaduw, de andere in de zon. Ikzelf...
"Fortunate he is who may see Mount McKinley against the summer midnight sky, the lush fern forests of Kilauea, the white jubilance of Yosemite's waters, and the somber rock and surf of Acadia National Park. To record and interpret these qualities for others, to brighten the drab moods of cities, and build high horizons of the spirit on the edge of plain and desert -- these are some of the many obligations of art." - Ansel Adams Wonderschoon, dat zijn ze, die nationale parken die zich binnen de Amerikaanse landsgrenzen bevinden. Wonderschoon zijn dan ook de prachtige beelden die in deze documentaire te zien zijn. Het ene park is nog mooier dan het andere. En de een nog weer veel indrukwekkender en groter dan de andere. Alleen in Alaska bevinden zich al drie nationale parken die half zo groot zijn als Nederland. De manier waarop deze parken worden beschermd en onderhouden, wordt dan ook niet voor niets beschouwd als het beste idee van Amerika. "Leave it as it is. You...
Foto: Jaap Bakker Ie heurt ze doar in 't westen mangs wa' proat'n. Het oop'nbaa' ve'voer, joa, dat möt 't we'en! Ma' dat da' wark'n hier is 'ee'm 'ele'en. 't Gebruuk d'rvan wilt veul'n nou wa' loat'n. Doa' woa' de trein leup kömp nou grös opzett'n. 'n Natuur löt zich van 'n beste kaante zie'. Veul mooier krie' j' 't hier in de buurt hoas' nie'. Toch bint d'r wat die 't better meent te wett'n... Temeen kunt Nedersaks'n alle wekk'n a't möt van Eanske tot op Grunn op 'a. Zi'j goat met al die plann'n ma' mooi ve'da', ma' huuft d'rbij op mi'j zo nie' te rekken'n. 't Kost völ te völle geld, zeg ik a' joar'n... Ma' goed, zi'j zult 'ok vast wa' 'n bettie spoar'n.
Terecht is rouw vaak best een zwart gebeuren, maar waar de dood het leven kan ontsieren, wil ik een zinvol leven dankbaar vieren: ik draag vandaag een jas met vele kleuren .
Reacties
Een reactie posten