Dichtneiging #62 - Mariënberg

Bij mijn verhuizing (foto: Stefan Lok)

Verheugd ben ik alhier waar alles is zoals het hoort,

waar zelden een minuut me eens wat minder kon bekoren,

waar iedereen zijn ding kan doen, vrijuit en ongestoord,

waar men om elke hoek nog steeds begroetingen kan horen,

waar iemand haast een steen voorbij gooit met een ferme worp,

waar geen van de bewoners nog aan zelfspot bij moet leren,

waar buren bijna wonen aan de and’re kant van ’t dorp,

waar wie er ooit vandaan kwam meer dan eens weer terug wil keren,

waar men zich lekker uiten blijft in snedig dialect,

waar nuchterheid de norm is sinds al lang vervlogen dagen,

waar nergens maar een straatbeeld is dat een'ge weerzin wekt,

waar überhaupt al tijden weinig reden is tot klagen,

waar geen gauw iets zo groot maakt dat het tot verdeling leidt,

waar ieder in zijn waarde blijft, wie hij ook moge wezen,

waar rust heerst als voorheen, al sinds ons land weer werd bevrijd,

waar niemand ongewenst een ander bot de les zal lezen,

waar stil een plaats gegroeid is en veel moois ontstond sindsdien,

waar niemand zijn bedrijf of club ooit zomaar op zou doeken,

waar wie er woont aldoor in zijn behoeftes wordt voorzien,

waar iedereen kan komen met de trein, uit alle hoeken,

waar reizigers belanden om van reuring weg te zijn,

waar menige vakantie wordt verfraaid met aardse prachten,

waar geen probleem te groot is en geen volksfestijn te klein,

waar puur 'er mogen zijn' de grootste zorgen kan verzachten,

waar elk vaak goedgezind is en waar ik er velen ken,

waar men zich elke keer weer van de beste kant blijft tonen,

waar ik nabij geboren en voldaan getogen ben

en ik tot mijn plezier voorlopig fijn mag blijven wonen.