Onnozeliteit #54 - Fotoboekhiaat
Had ma opnieuw de halve bank bezaaid
met foto's die ze warrig gadesloeg,
wist ik van de ontwikkelaar genoeg:
die had weer eens de rollen omgedraaid.
Onvergetelijk
Soms gaan kleine triviale dingetjes een geheel eigen leven leiden. Zo sprak ik ooit eens mijn vertrouwen uit in Bauke Mollema bij het invullen van een Tour de France-spelletje waarbij de renners die goede uitslagen of klassementen zouden rijden een hoop punten op konden leveren. Het idee bestond tegen die tijd al dat Mollema zijn beste dagen gehad had en hoewel ik dat moeilijk kon ontkennen, was hij in mijn ogen nog wel degelijk een van de twintig beste renners van het peloton – of in elk geval een van de twintig die de meeste punten bijeen zouden vergaren. Of hij daadwerkelijk een van de best scorende renners werd, kan ik me niet heugen, maar wat wel is bijgebleven is dat hij het een stuk beter scoorde dan de concurrent die een collega van me er tegenover plaatste... Een beetje stelligheid kan er zo toe leiden dat je bij het maken van een positieve opmerking voor fan wordt aangezien. En dan is het eigenlijk best wel leuk dat fan-zijn te omarmen. Gelukkig is er in dit geval het bijkome...
Reacties
Een reactie posten