Onnozeliteit #75 - Schattigheidssyndroom

 

Ze stoorden als ze lag te pitten.
Hun aandacht bracht haar niets dan pech.
Nooit kon ze even rustig zitten,
want iedereen liep met haar weg.

Reacties

Een reactie posten

Andere schrijfsels

Dichtneiging #53 - Liefhebberij

Afbeelding
Hij was in zijn sas aan de kant van het water. Daar kon alles stil zijn en vond hij zijn rust. De zwijgzame visser was toch al geen prater, dus zocht hij zijn heil graag langs kade of kust. Het liefst zat hij fijn aan een bosrand of weide en zonder gezelschap, mooi in de natuur, met enkel een viskoffer strak aan zijn zijde, van tamelijk vroeg tot het nachtelijk uur. Soms koos hij een plek waar zich mensen begaven, al liet men hem meestal wel vredig alleen. Dus zelfs aan een gracht of in zicht van de haven was hij in zijn eentje tevree en sereen. Hij zag soms wel voor zich hoe eenmaal die dame zijn hobby aanschouwde van zeldzaam dichtbij, al was het per toeval en kwam dat met name omdat hij haar trof met zijn haak in haar zij. Waar hij zich daarop voor agressie behoedde, kalmeerde ze hem met een prachtige lach. Het laatste dat hij echter durfde vermoeden, was dat ze getrouwd zouden zijn op een dag. Al was van het voorval nooit letterlijk sprake, "zo voelde het wel," zei hij ri...
Meer lezen

Evan S. Connell - Son of the Morning Star

Afbeelding
Er zijn van die legendes die een eigen leven zijn gaan leiden waar je 'u' tegen zegt. Waarbij de grens tussen feit en fictie nauwelijks te herleiden is en slechts wat basisgegevens nog buiten kijf staan. Waar niet alleen over in het wilde weg werd en wordt gespeculeerd, maar ook na verloop van tijd allerlei romantische of dramatische aspecten mee worden geassocieerd. Zo gingen er bijvoorbeeld vele unieke gedachtes de vrije loop naar aanleiding van het noodlottige voorval dat een eind bracht aan het leven van George Armstrong Custer. The Custer Fight - Charles Marion Russell (1903) Nu is er een scala aan boeken dat kan worden geraadpleegd om een beter beeld te krijgen van wat zich die bewuste zomerdag precies heeft plaatsgevonden, maar de kunst is om een auteur te vinden die al dat soort bronnen heeft weten te verwerken in een samenvattend geschrift dat de algemene lading weet te dekken. In dit geval toont Evan S. Connell zich op dat gebied een gegadigde, want hij wist iets meer...
Meer lezen

James A. Michener - Chesapeake

Afbeelding
Eens in de zoveel tijd verhuist er aldoor een of ander dik boek waarin ik aan het lezen ben van de ene naar de andere vaste plek in huis, vanwaar ik het kan weggrissen, als ik daar zin in heb, om er weer eens wat bladzijden van in me op te nemen. De ene keer is dat boek al snel weer vervangen door een andere, omdat ik het uit heb, en een andere keer kan ik er maar moeilijk doorheen komen en is het exemplaar op een soort verplaatsbaar onderdeel van het interieur gaan lijken. Er is echter ook een categorie dikke boeken die zich doorgaans ergens tussen die twee uitersten bevindt: het James A. Michener-epos. Tot nog toe zijn degene die ik daaruit geselecteerd heb namelijk altijd te boeiend om te laten verstoffen en te veelomvattend om in één ruk te verslinden. Een blik op de oostkust van de Chesapeakebaai, door de ogen van Louis Feuchter ( 1885-1957 ) De focus lag ditmaal op de Chesapeakebaai en met name de oevers van de rivier de Choptank, die als een van de toestromen of aftakkingen van ...
Meer lezen

Rust

Afbeelding
Soms wacht ik tot me een interessante invalshoek te binnen schiet voordat ik begin aan een of ander schrijfseltje. Dan vind ik het leuk als een ware columnist de wereld te beschouwen en doe ik een poging om aan de hand van mijn blik op hetgene rondom mij een zo uniek mogelijk kijkje te geven in het leven zoals ik dat op dat moment ervaar. Het wil hierom wel eens voorkomen dat ik mezelf als doel stel om in een bepaalde context zo'n ongewone invalshoek te vinden, maar het doen van een poging leidt niet per definitie tot succes. Gelukkig is het niet altijd nodig de zaken vanuit een bepaald perspectief te zien om je ervaringen te delen en kan een ervaring op zich genoeg zijn om daar op een overtuigende manier van te getuigen. Dat vermoed en dat hoop ik tenminste. Ik zat maandag 26 mei jongstleden aan het einde van de middag op een bankje voor me uit te kijken, van een bergrug een vallei in. De helft van wat zich in mijn gezichtsveld bevond lag in de schaduw, de andere in de zon. Ikzelf...
Meer lezen