Eens in de zoveel tijd verhuist er aldoor een of ander dik boek waarin ik aan het lezen ben van de ene naar de andere vaste plek in huis, vanwaar ik het kan weggrissen, als ik daar zin in heb, om er weer eens wat bladzijden van in me op te nemen. De ene keer is dat boek al snel weer vervangen door een andere, omdat ik het uit heb, en een andere keer kan ik er maar moeilijk doorheen komen en is het exemplaar op een soort verplaatsbaar onderdeel van het interieur gaan lijken. Er is echter ook een categorie dikke boeken die zich doorgaans ergens tussen die twee uitersten bevindt: het James A. Michener-epos. Tot nog toe zijn degene die ik daaruit geselecteerd heb namelijk altijd te boeiend om te laten verstoffen en te veelomvattend om in één ruk te verslinden. Een blik op de oostkust van de Chesapeakebaai, door de ogen van Louis Feuchter ( 1885-1957 ) De focus lag ditmaal op de Chesapeakebaai en met name de oevers van de rivier de Choptank, die als een van de toestromen of aftakkingen van ...
Hij was in zijn sas aan de kant van het water. Daar kon alles stil zijn en vond hij zijn rust. De zwijgzame visser was toch al geen prater, dus zocht hij zijn heil graag langs kade of kust. Het liefst zat hij fijn aan een bosrand of weide en zonder gezelschap, mooi in de natuur, met enkel een viskoffer strak aan zijn zijde, van tamelijk vroeg tot het nachtelijk uur. Soms koos hij een plek waar zich mensen begaven, al liet men hem meestal wel vredig alleen. Dus zelfs aan een gracht of in zicht van de haven was hij in zijn eentje tevree en sereen. Hij zag soms wel voor zich hoe eenmaal die dame zijn hobby aanschouwde van zeldzaam dichtbij, al was het per toeval en kwam dat met name omdat hij haar trof met zijn haak in haar zij. Waar hij zich daarop voor agressie behoedde, kalmeerde ze hem met een prachtige lach. Het laatste dat hij echter durfde vermoeden, was dat ze getrouwd zouden zijn op een dag. Al was van het voorval nooit letterlijk sprake, "zo voelde het wel," zei hij ri...
Er zijn van die legendes die een eigen leven zijn gaan leiden waar je 'u' tegen zegt. Waarbij de grens tussen feit en fictie nauwelijks te herleiden is en slechts wat basisgegevens nog buiten kijf staan. Waar niet alleen over in het wilde weg werd en wordt gespeculeerd, maar ook na verloop van tijd allerlei romantische of dramatische aspecten mee worden geassocieerd. Zo gingen er bijvoorbeeld vele unieke gedachtes de vrije loop naar aanleiding van het noodlottige voorval dat een eind bracht aan het leven van George Armstrong Custer. The Custer Fight - Charles Marion Russell (1903) Nu is er een scala aan boeken dat kan worden geraadpleegd om een beter beeld te krijgen van wat zich die bewuste zomerdag precies heeft plaatsgevonden, maar de kunst is om een auteur te vinden die al dat soort bronnen heeft weten te verwerken in een samenvattend geschrift dat de algemene lading weet te dekken. In dit geval toont Evan S. Connell zich op dat gebied een gegadigde, want hij wist iets meer...
De keuze voor een man is geen gewone. Op twee voorname broeders viel mijn oog. Kies ik de wat robuuste of de schone? Elk van de twee atleten acht ik hoog. Met Albus zit ik - lijkt me - wel gebakken. Die oogt in veel het beste van ons land. Waar Quint juist meer mijn sympathie kan pakken, zo almaar in die trieste lappenmand... Hij brak al eens een voet, nu beide armen. Ik denk aan hem nu ik half slapend lig. Toch kan ook Albus vaak mijn hart verwarmen. Ach, misschien spreek het ook wel weer voor zich. Waar Quint veel tegens heeft, heeft Albus voors: die breekt ook wel eens wat, maar slechts records.
Vrij naar Natasha Bedingfields ' Unwritten ' Als ijverig dichter uit Greven beschrijf ik graag snedig mijn leven, maar wat ik ook doe: er mist nog een clou, dus die blijft voor nu ongeschreven.
Reacties
Een reactie posten