Onnozeliteit #100 - Beroepsernst

Er waren een slager en bakker te Meggen
met prachtige keukens en geld op de bank,
veel vlees in de kuip en veel brood op de plank,
de landhuizen hoog tot ver boven hun heggen.
Veel geld hadden zij nooit gedag kunnen zeggen,
maar toen een gaaf aanrecht te koop werd gezet
voorkwam met een gul bod de slager maar net
dat zijn rijke vriend er beslag op kon leggen.

Reacties

Een reactie posten

Andere schrijfsels

Rust

Afbeelding
Soms wacht ik tot me een interessante invalshoek te binnen schiet voordat ik begin aan een of ander schrijfseltje. Dan vind ik het leuk als een ware columnist de wereld te beschouwen en doe ik een poging om aan de hand van mijn blik op hetgene rondom mij een zo uniek mogelijk kijkje te geven in het leven zoals ik dat op dat moment ervaar. Het wil hierom wel eens voorkomen dat ik mezelf als doel stel om in een bepaalde context zo'n ongewone invalshoek te vinden, maar het doen van een poging leidt niet per definitie tot succes. Gelukkig is het niet altijd nodig de zaken vanuit een bepaald perspectief te zien om je ervaringen te delen en kan een ervaring op zich genoeg zijn om daar op een overtuigende manier van te getuigen. Dat vermoed en dat hoop ik tenminste. Ik zat maandag 26 mei jongstleden aan het einde van de middag op een bankje voor me uit te kijken, van een bergrug een vallei in. De helft van wat zich in mijn gezichtsveld bevond lag in de schaduw, de andere in de zon. Ikzelf...
Meer lezen

Dichtneiging #40 - Onbegrip

Afbeelding
Je vond het eerst wel leuk wanneer we samen dingen deden en ik je mee bleef nemen naar de allervreemdste steden, omdat in zo'n geval daar weer eens iets viel te beleven  waarvoor ik haast bereid was om een vinger af te geven. Met name de concerten vielen aardig bij ons beiden en pretparken die bleken soms nog leuker dan ze zeiden. Een hele middag wandelen was doorgaans een genot en alles in theaters ging van leukigheid te vlot. Maar écht op één lijn hebben we tot nog toe nooit gezeten, zo gaf je mij onlangs daar in dat reuzenrad te weten. Je huilde, dus ik dacht: 'je hebt vast iets onder de leden'. Toch maakte heel iets anders jou wat sip en ontevreden. Ik zocht almaar naar tripjes die we nooit vergeten zouden, omdat je zo ontzettend veel van uitjes zei te houden. Ik dacht je te begrijpen maar besef na jaren pas dat jij toen je dat zei patat speciaal aan 't eten was. Dit wetende heb ik voor jou dus uien meegenomen, die vast zeer prominent in veel recepten te...
Meer lezen

Onnozeliteit #89 - Kustbegeerte

Afbeelding
Vrij naar De Dijks ' Als Het Golft ' & ' Ik Kan Het Niet Alleen ' Een regendruppel, die wel graag de kade had getroffen, kwam in de zee maar zag een dijk en wou er overheen. Hij zei: "Komt, als het golft, dan zullen velen met mij boffen. Verenigt, eensgezinden, want ik kan het niet alleen!"
Meer lezen

Dichtneiging #39 - The Ballad of Captain William Coe (Engels)

Afbeelding
Robber's Roost - Wayne Cooper The story of the outlaw they called Captain William Coe is one that not that many people really seem to know and every single time there has been mention of his name it became perfectly clear why he’s not worthy of the fame. It was said that he’d been fighting as Confederate in the war and that his lust for fighting had been growing more and more. Then, afterwards, he started on a robbing spree with friends and soon the men would settle down in so-called ‘No Man’s Land’. Well, there the cattle rustling would become their main objective  and doing it near Pueblo seemed to be the most effective. Eventually they even went and stole themselves some sheep. Just like with the cattle: for to sell them, not to keep. One time he had the famous Charlie Goodnight on his tail. Coe swore he’d kill the rancher, but the man was doomed to fail. Someday they even met, but they were never introduced, this big cattle rancher and the king of ‘Robber’s Roost’. The arm...
Meer lezen